تفاوت جرایم سیاسی با سایر جرایم

تفاوت جرایم سیاسی با سایر جرایم

بین جرم سیاسی و جرم عادی و امنیتی تفاوت وجود دارد. فقها برای تشخیص جرم سیاسی از جرم غیرسیاسی و عمومی دو معیار پیش بینی می کنند; یکی معیار بیرونی عمل است; به این معنا که فعل معطوف به حکومت و حاکمیت است، ویژگی دوم بحث انگیزه مجرم است; یعنی مجرم بودن به جرم سیاسی در مقابل جرم عمومی; انگیزه شخصی و منفعت انحصاری برای خود نمی اندیشد، بلکه به نفع همه می نگرد و انگیزه ای شرافتمندانه و غیر جاه طلبانه دارد. تفاوت جرم سیاسی با جرم عادی

 

 

جرم سیاسی عملی است که با نظم سیاسی یک کشور سازگار نباشد. هدف یک مجرم سیاسی یا مرتکب جرم سیاسی، آشکار یا پنهان، زیر سوال بردن حاکمیت موجود در جامعه به نفع همگان است. جنایتکار سیاسی مدعی اندیشه یا تفکری است که به نفع همه باشد. به همین دلیل در نظر برخی از اندیشمندان و برخی از قوانین جزایی جهان از آن به عنوان جرم پاک نیز یاد می شود; زیرا انگیزه انجام این کار نه فردی بلکه منافع عمومی است. جرایم سیاسی اساساً جرایم علیه امنیت کشور تلقی می شود و با ارتکاب آن امنیت کشور به خطر می افتد و در مواردی هدف مرتکبان تغییر نهادها و سازمان های کشور است. مرتکبان این جنایات با توجه به عقاید خود دارای انگیزه های آرمان گرایانه هستند و اعمال آنها نوعی اقدام قهرمانانه محسوب می شود.

 

 

 

ضرورت تشکیل هیئت منصفه در رسیدگی به جرایم سیاسی

 

 

تعریف جرم سیاسی و به رسمیت شناختن برخی افراد به عنوان مجرم سیاسی و برگزاری دادگاه علنی با حضور هیئت منصفه، همه به این منظور است که رفتار و افکار مخالفان حاکمان فعلی یک کشور به قصد خدمت و خدمت انجام شود. اصلاح امور و در عین حال اکنون قصد خشونت و اقدامات نظامی را ندارند، باید در معرض افکار عمومی قرار گیرد و مردم به عنوان نمایندگان خود هیئت منصفه را خائن و خادم بشناسند و در تصمیمات بعدی خود این شناسایی را تحت تأثیر قرار دهند. در یک محیط دموکراتیک و دموکراتیک و بدیهی است که خشونت و براندازی در هیچ مرحله ای در این راه راه ندارد و بنابراین نباید با این متهمان به گونه ای رفتار کرد که با مخالفان مسلح و رزمنده شوند.