بیمه اجباری وسایل نقلیه موتوری

بیمه اجباری وسایل نقلیه موتوری

بر اساس ماده 1 این قانون (قانون یکم بیمه اجباری: کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی و انواع قطعات یدکی و تریلرهای متصل به وسایل نقلیه مذکور و قطارهای ریلی اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی مسئول جبران خسارت فیزیکی هستند. و خسارات مالی ناشی از تصادفات وسیله نقلیه خودرو یا محموله های آن به اشخاص ثالث وارد می شود و آنها موظفند با شرکت سهامی بیمه ایران یا یکی از مؤسسات بیمه داخلی که اکثریت سهام آن متعلق به اتباع ایرانی است، مسئولیت آن را بر عهده بگیرند. که صلاحیت آن توسط وزارت دارایی و وزارت اقتصاد پیشنهاد می شود. موافقت دولت برای ارائه بیمه است.) رانندگان ممکن است مالک باشند یا نباشند. اما در اموال منقول مانند خودرو، تصرف نشانه مالکیت است.

 

تبصره : دوچرخه به دلیل اینکه وسیله نقلیه موتوری نیست شامل این قانون نمی شود.

 

این مقاله مبتنی بر نظریه ریسک است و فرض بر این است که دارنده مقصر است و معمولاً مقصر است. اما اگر تصادف اجباری باشد (مثلاً راننده با سرعت مطمئنه حرکت کند و رهگذری که پشت سرپناه مخفی شده خود را جلوی ماشین پرتاب کند؛ در اینجا راننده و مالک مسئولیتی ندارند. یا مثلاً ماشین کنار خیابان پارک شده است، وسیله نقلیه ای با او برخورد می کند و ماشین به رهگذر برخورد می کند؛ در اینجا مقصر مقصر است، نه صاحب ماشین پارک شده) در نهایت، شرکت بیمه باید خسارت وارده را بپردازد، بنابراین شرکت بیمه می تواند بعداً از طرف معاون به مقصر مراجعه کند.

 

یکی دیگر از قوانینی که جزء قانون مسئولیت است، لایحه حمایت از حقوق مصرف کنندگان است: بر اساس این لایحه، فرض تقصیر برای تولیدکنندگان و عرضه کنندگان پیش بینی شده است، یعنی اگر شخصی در اثر استفاده از کالایی آسیب ببیند، اثبات تقصیر توزیع کننده و تامین کننده ضروری است. ندارد ((طبق این قانون تئوری ریسک نیز رعایت شده است.))

 

فروشندگان کالا، به ویژه کالاهای خطرناک، تعهد ایمنی دارند، یعنی متعهد هستند که محصولات خطرناک به کسی آسیب نرسانند و اگر کسی کالای خطرناک یا کالایی را ارائه دهد که نیاز به اطلاعات خاصی برای استفاده از آن دارد، باید به مشتری اطلاع دهد. نحوه استفاده از آن، در غیر این صورت مشمول ضرر و زیان خواهد بود. مثلا یک دارو را بفروشید اما نگویید در چه محیطی باید نگهداری شود.

 

داشتن یا نداشتن مجوز هیچ تاثیری در خسارت ندارد، زیرا ممکن است یک شرکت شیمیایی با مجوز کار کند، اما ضایعات شرکت باعث آسیب به کشاورزان می شود. مسئولیت ایجاد می شود.