حقوقی که مردان با «ازدواج» به دست می آورند

حقوقی که مردان با «ازدواج» به دست می آورند.

حبس مرد به دلیل جرایم مربوط به پرداخت مهریه تبعات ناگوار اجتماعی را در پی خواهد داشت که با بهره مندی از «شرایط مندرج در عقدنامه» و یا پس از آن، وضعیت زن در خانواده تثبیت شده و نیازی به مواجهه با چالشی نیست که خانواده ممکن است مواجه شوند. او به فکر استفاده ابزاری از «جهیزیه» مبتلا می شود.

حق مرد در بازداشتن زن پس از ازدواج

 

 

نمی توان گفت که ازدواج صرف منجر به تضییع حقوق زنان می شود، زیرا ممکن است برخی از مردان هرگز از حق خود برای محدود کردن زنان استفاده نکنند.

 

در واقع همه چیز از ماده 1905 قانون مدنی سرچشمه می گیرد که به موجب آن گفته شده «در روابط بین زوجین، رئیس خانواده از آن شوهر است». بر اساس این قانون محدودیت های قانونی برای زن ناشی از حق مرد به عنوان سرپرست خانواده و الزام زن به اطاعت است.

 

 

 

یکی از این محدودیت ها که امروزه بسیار مطرح می شود «حق داشتن شغل زنان» است که علیرغم تاکید قانون اساسی بر تساوی داشتن شغل برای همه مردم کشور، ماده 1117 قانون مدنی آن را این حق دانسته است. مردی که همسرش را از یک حرفه یا صنعت طلاق دهد. که فکر می کند مخالف مصالح خانواده یا حیثیت خود یا همسرش است.

 

امروزه برخی از مردان بر همین اساس «حق تحصیل زنان» را محدود می کنند، حق بعدی زنان که معمولاً بر این اساس مطرح می شود «حق خروج زنان از کشور» است. ماده قانون گذرنامه، اخذ گذرنامه ایرانی و خروج زن متاهل از کشور را با صدور مجوز رسمی از سوی شوهر متوقف کرده است.

 

 

 

احراز این حقوق با بهره گیری از ظرفیت های موجود حقوقی و فقهی امکان پذیر است، چنانکه ماده 1119 قانون مدنی می گوید: « طرفین عقد نکاح می توانند هر شرطی را که مخالف با مقتضای عقد مزبور نباشد، شرط کنند. عقد یا عقد ازدواج، شرط دیگری است». . از آنجایی که طلاق در نظام حقوقی خانواده در کشور حق مرد است، در این صورت مرد می تواند در همان عقد نکاح یا هر عقد دیگری (اعطای حق طلاق به زوجه) در طلاق خود زن خود را وکیل کند. می تواند به زوجه وکیل بدهد. به او اجازه دهد کشور را ترک کند یا از طرف او تحصیل یا کار کند.

 

 

 

طرفین می توانند برای حصول یک ترتیب عادلانه و تعاونی در خانواده شرط کنند که «در اموالی که پس از ازدواج به دست می آورند شریک باشند» و در صورت طلاق یا فوت، اموال مشترک آنها به طور مساوی تقسیم می شود.

 

 

 

 با نگاهی اجمالی به این حقوق که با شرط آن در ضمن عقد نکاح یا پس از آن در ضمن عقد دیگری مانند صلح یا بیع یا ... امکان برخورداری از آن وجود دارد، وضعیت زن در خانواده احراز می شود و انجام می دهد. لازم نیست هر چالشی که خانواده با آن مواجه است، به فکر استفاده ابزاری از جهیزیه باشد. مهریه های بالا که امروزه به ابزاری برای تضمین حقوق زنان تبدیل شده است، جز ناامن ساختن فضای خانواده و تشدید تنش و تبدیل زندگی خانوادگی به میدان جنگ طلبکاران و بدهکاران اثری ندارد. همچنین حبس مردان در اجرای حکم پرداخت مهریه تبعات ناگوار اجتماعی نیز خواهد داشت.

 

 

 

برای داشتن خانواده ای امن برای همه اعضا، مشارکت همدلانه و درک مشترک همه اعضای خانواده لازم است. اگر نیستند با امضای مفاد قرارداد از مهریه بالا چشم پوشی کنند و علاوه بر احقاق حق، اعتماد و همراهی همسر را نیز جلب کنند.