روش های غیر مجازاتی برای حفاظت از محیط زیست

روش های غیر مجازاتی برای حفاظت از محیط زیست

شناخته شده است که پیشگیری بهترین درمان است. بدیهی است با توجه به اینکه هدف اصلی ما حفظ محیط زیست و جلوگیری از انواع آلودگی ها و تخریب محیط زیست است، اگر ابتدا محیط زیست آلوده شود و سپس به فکر مقابله با آن باشیم، به هدف خود نمی رسیم. زیرا به عنوان مثال وقتی زیستگاه منابع آبی اعم از ماهی و سایر موجودات آبزی را تخریب و آلوده می کنیم یا به صید بی رویه آنها می پردازیم، کار دیگری نمی توان کرد و هرگونه برخورد با متخلفان حتی مجازات سنگین آنها هرگز تغییر نخواهد کرد. وضعیت محیط زیست و وضعیت. ماهی را به حالت قبلی بر نمی گرداند.

 

بنابراین باید به دنبال مکانیسم ها و روش هایی بود که شامل پیشگیری و جلوگیری از تخریب و آلودگی محیط زیست این منابع (آبی) باشد. هر تلاش و سرمایه گذاری در این بخش می تواند ما را به هدف اصلی خود یعنی ایجاد محیط زندگی سالم همراه با نشاط و شادابی برای همه انسان ها و موجودات زمین برساند.

 

با توجه به اینکه در قوانین اکثر کشورها تخریب و آلودگی محیط زیست جرم محسوب می شود، سیاست فوق بیش از پیش مورد تایید و تاکید قرار گرفته است. بهتر است به جای اینکه افراد با تخریب یا آلوده کردن محیط زیست مرتکب جرم شوند و مجازات آنها را انجام دهند، به پیشگیری از جرایم علیه محیط زیست و در عین حال مصون ماندن جامعه از مجازات های مقرر توجه شود. ما باید از همان ابتدا محیط زیست را سالم نگه داریم و از تخریب و آلودگی آن جلوگیری کنیم.

 

سزار بکاریا حقوقدان مشهور ایتالیایی نیز معتقد است که پیشگیری از جرایم بهتر از مجازات آن است و برای پیشگیری از وقوع جرم پیشنهاد می کند که ابتدا قوانین شفاف و ساده باشند و تمام قدرت ملت برای دفاع از آن بسیج شود. و نباید از هیچ قدرتی برای تخریب آن استفاده کرد. نباید مورد استفاده قرار گیرد، ثانیاً افراد باید تربیت شوند و ثالثاً افراد متقی باید پاداش بگیرند.

 

روش های مختلفی برای پیشگیری و حفاظت از محیط زیست استفاده می شود. کارشناسان محیط زیست راه های زیر را به عنوان روش های غیر مجازاتی و پیشگیری از آلودگی و تخریب محیط زیست معرفی می کنند.

 

1. سطح بالای آگاهی و اطلاعات عموم مردم در خصوص خطرات ناشی از تخریب محیط زیست و رعایت توصیه های لازم اعلام شده از سوی مسئولین مربوطه.

 

2. آگاه ساختن مردم از اهمیت محیط زیست، جنگل ها، مراتع و منابع آبی و اینکه محیط زیست میراث مشترک انسان هاست.

 

3. ارائه توصیه ها و راهکارهای لازم به منظور اعمال روش ها و جلوگیری از آلودگی یا به حداقل رساندن آنها به کارخانه ها برای جلوگیری از خطرات ناشی از فعالیت های مضر علیه منابع آبی محیط زیست.

 

4. جلوگیری از گسترش بیش از حد شهرها که همواره با تخریب محیط زیست (آلودگی رودخانه ها و تخریب منابع آب) همراه است.

 

5. تخریب مواد زائد کارخانه ها و کارگاه ها به روش های صحیح و علمی.

 

6. جلوگیری از ورود پساب کارخانه ها و فاضلاب شهری و صنعتی به آب ها (رودخانه ها).

 

7. عدم اعطای جواز تاسیس به کارخانجات و کارگاه هایی که در ساخت و تفسیر دستگاه های مورد نیاز خود ضوابط مربوط به بهداشت و محیط زیست را رعایت نکرده اند.

 

8. افزایش آگاهی عمومی از تنوع زیستی و تقویت نقش مشارکت عمومی.

 

9. ایجاد سیستم های اطلاعاتی و تحقیقاتی، تنوع زیستی (به ویژه منابع آبی)

 

10. استفاده پایدار از منابع آب.

 

11. ایجاد مدیریت سیستماتیک حفاظت از منابع آبی (تنوع زیستی)