چه زمانی به زن نفقه تعلق نمی گیرد؟

پرداخت و تأمین نفقه زن در عقد دائم از وظایف مرد است. به محض وقوع عقد، حقوق و تکالیف زن و شوهر نسبت به یکدیگر اعم از تکالیف خاص و عام زناشویی یا در اصطلاح حقوقی اطاعت زن از شوهر برقرار می شود. ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی می گوید: اگر زن بدون مانع مشروع از انجام وظایف زناشویی خود امتناع کند مستحق نفقه نخواهد بود. بنابراین، با فرض مذکور، پرداخت و تأمین نفقه از سوی مرد منوط و مشروط به انجام وظایف خاص و عام زناشویی نسبت به مرد است و در صورت استنکاف زن از انجام این تکلیف شرعی و قانونی نسبت به خود. شوهر، نفقه به او تعلق نمی گیرد.

اما این امتناع از انجام وظایف زناشویی نباید ناشی از مانع مشروع و موجه باشد; یعنی مثلاً اگر زن به دلیل بیماری یا شرایط خاص نتواند از شوهرش تمکین کند در آن مدت حق نفقه او از بین نمی رود و همچنان مستحق نفقه خواهد بود.

همانطور که گفته شد مرد موظف به پرداخت نفقه و تامین مخارج همسر دائمی خود است، اما اگر به این وظیفه مهم در قبال همسر خود عمل نکند و نفقه و مخارج او را بدون دلیل موجه و مشروع تامین نکند، زن. می تواند با مراجعه به دادگاه خانواده واقع در محل سکونت، با تقدیم دادخواستی که دارای برگه چاپی مخصوص می باشد، از دادگاه می خواهد که شوهر او را به پرداخت نفقه ماهانه و نیز نفقه معوقه مکلف کند.

برگه دادخواست را می توان از واحد مربوطه هر دادگاهی تهیه کرد و بهتر است با نظر وکلا و کارشناسان حقوقی و یا کارشناسان حقوقی تهیه شود تا خواهان در هنگام ثبت نام مشکلی در تهیه آن به اشتباه نداشته باشد. دادخواست یا رسیدگی

پس از تقدیم دادخواست به دادگاه خانواده و تشکیل جلسه، موضوع و ادله طرفین توسط قاضی دادگاه بررسی می شود و در صورت موفقیت زوجه، با در نظر گرفتن شرایط و نیازهای متعارف، میزان نفقه وی تعیین می شود. و در صورت لزوم با نظر کارشناسان مربوطه. دادگاه شوهر را محکوم و ملزم به پرداخت آن خواهد کرد.

مطالبه نفقه زوجه یکی از مطالبات ممتاز است و حتی در صورت ورشکستگی شوهر، زن در وصول طلب خود نسبت به سایر طلبکاران اولویت خواهد داشت.

ضمانت قانونی عدم پرداخت نفقه از سوی زوج چیست؟

در صورت استنکاف زوج از پرداخت نفقه به زوجه یا صدور حکم محکومیت وی از سوی دادگاه، به دلیل عدم توانایی مالی مرد در پرداخت آن و یا الزام وی به تأمین نفقه، اجرای حکم ممکن نیست. امکان ندارد زوجه به دلیل عدم پرداخت نفقه حق خواهد داشت و عدم امکان اجبار زوج به پرداخت آن از دادگاه تقاضای طلاق نماید.

دادگاه پس از بررسی و احراز شرایط مذکور، زوج را با حفظ کلیه حقوق و مطالبات قانونی زوجه اعم از مهریه و نفقه معوقه مجبور به طلاق نموده و حکم طلاق را صادر می نماید.

علاوه بر اینکه نفقه معوقه از طریق محاکم خانواده قابل مطالبه است، ترک نفقه زن جرم کیفری بوده و مشروط به احراز شرایط قانونی، مستوجب تعقیب کیفری و مجازات همسر مجرم خواهد بود. .

در ماده 53 قانون اخیر حمایت از خانواده آمده است: «هرکس با داشتن تمکن مالی نفقه زوجه خود را با رضایت وی نپردازد یا از دادن نفقه به سایر مسئولین نفقه خودداری کند به حبس تعزیری درجه شش محکوم می‌شود.» تعقیب کیفری منوط به شکایت شاکی خصوصی است و در صورت قبولی از شکایت، تعقیب کیفری یا اجرای مجازات موقوف می شود. خواهد بود.

تمکین چیست و به چه کسی نشزه می گویند؟

مطابق ماده 1102 قانون مدنی، به محض صحت عقد، روابط زوجیت بین طرفین برقرار می‌شود و حقوق و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر برقرار می‌شود که از جمله وظایف آن، تسلیم زوجه به زوجه است. شوهر.

تمکین به معنای اطاعت از زوجه در انجام وظایف زناشویی، سکونت در خانه مشترکی که شوهر انتخاب کرده و حسن معاشرت در ایجاد بنیان خانواده است که در اصطلاح حقوقی از آن به تمکین خاص و تمکین عام یاد می شود. همچنین نافرمانی زن از انجام وظیفه خاص زناشویی را نشزه و به چنین زنی نشزه می گویند.

بنابراین زن ناشذه کسی است که بدون دلیل موجه یا مانع شرعی از انجام وظایف زناشویی امتناع می ورزد. در این صورت زن مستحق نفقه نیست. ماده 1108 قانون مدنی به صراحت می گوید: اگر زن بدون مانع مشروع از انجام وظایف زناشویی خود امتناع ورزد مستحق نخواهد بود.نفقه. البته وجود مانع شرعی و قانونی برای عدم تمکین زن مانع از دریافت نفقه او نیست.

همچنین بدیهی است که تسلیم شدن زن مستلزم تهیه مقدمات و تهیه لوازم آن از جمله تهیه مسکن مناسب و وسایل زندگی ضروری است که باید از قبل توسط شوهر تهیه شده و زوجه به وظایف زناشویی خود عمل کند. در حالی که در خانه شوهرش زندگی می کرد.

حق تامین مسکن در زندگی مشترک زناشویی با چه کسانی است؟

قانون ایران اختیار تأمین مسکن را به دلیل مدیریت مرد و سرپرستی خانواده محول کرده و زن را موظف کرده در خانه ای که شوهر تعیین می کند، سکونت کند، مگر اینکه طرفین در این زمینه توافق کرده یا شرط دیگری گذاشته باشند. .

ماده 1114 قانون مدنی در این باره می گوید: زن باید در خانه ای که شوهرش فراهم می کند سکونت کند مگر اینکه اختیار تهیه خانه به زن داده شود.

بنابراین همانطور که در ماده مذکور به صراحت آمده است زن موظف است در خانه ای که شوهر تعیین می کند سکونت کند.