قرار کفالت و بازداشت موقت

حکم وثیقه و بازداشت موقت

دستور، تصمیم قضایی است که در تحقیقات مقدماتی و در مقام انجام تحقیقات و در موارد استثنایی در جریان دادرسی و رسیدگی دادگاه از مرجع صالح قضایی صادر می شود. این تصمیم ممکن است ناظر به متهم، اشخاص دیگر یا اشیا و اموال آنها باشد. تصمیم، تصمیم دادگاه در امر داوری است که برای دعوا و خصومت به طور کلی یا بعضاً تعیین کننده نیست. ما در حال بررسی اتهامات جنایی هستیم.

قرار بازداشت موقت

این حکم شدیدترین حکمی است که منجر به دستگیری متهم می شود. بازداشت موقت می تواند تا مرحله صدور و اجرای حکم ادامه داشته باشد. این دستور هم در دادسرا و هم در دادگاه صادر می شود و به اجبار منجر به دستگیری متهم می شود.

قرار بازداشت موقت در دادگاه و مرحله تحقیقات مقدماتی توسط بازپرس، دادیار و احیاناً دادستان و همچنین در دادگاه توسط رئیس دادگاه یا قاضی علی البدل قابل صدور است.

به عبارت دیگر، این قرار علاوه بر مرحله تحقیقات مقدماتی، ممکن است در مرحله رسیدگی نیز صادر شود و حتی در مرحله تجدیدنظر از سوی قاضی تجدیدنظر صادر شود.

شرایط صدور قرار بازداشت موقت

قانونگذار به دو صورت با قرار بازداشت موقت برخورد کرده است که در برخی موارد آن را جایز یا به عبارت دیگر اختیاری دانسته و مواردی را تعیین کرده و به قاضی اختیار داده است که در این موارد قرار بازداشت موقت صادر کند.

 موارد مباح یا اختیاری در ماده 32 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1357 و موارد الزامی در ماده 35 این قانون بیان شده است. صدور قرار بازداشت موقت در مواردی الزامی است به این معنا که قانون اختیار را از قاضی گرفته و او را مکلف کرده است. برای صدور قرار بازداشت موقت

 در واقع در این موارد اجباری به شرط عدم تجاوز از حداقل مجازات تعیین شده، قرار بازداشت موقت تا صدور حکم بدوی قابل تمدید است و در مواردی که قرار بازداشت موقت اختیاری است، مادام العمر این قرار است. نباید بیشتر از حداقل مجازات جرم باشد.

قرار بازداشت موقت، حکم استثنایی

قرار بازداشت موقت از آنجایی که دستور رایج و متداول نیست، استثنایی تلقی می شود و همانطور که موارد صدور این قرار در قانون محدود شده است، در موارد محدود و استثنایی نیز در مراجع قضایی رسیدگی می شود. روش.

در واقع بازداشت موقت مرز بین حقوق و آزادی های فردی و حقوق جامعه است، زیرا حق آزادی متهم را سلب می کند. در واقع در صورت صدور این دستور آزادی متهمی سلب می شود که جرم او هنوز ثابت نشده است.

همچنین به نظر می رسد همانطور که قرار بازداشت موقت قهرا آزادی متهم را سلب می کند، به حق دفاع از خود نیز لطمه می زند، زیرا وقتی آزادی متهم سلب می شود، اگر بخواهد مقدمات دفاع از خود را فراهم کند، حق دارد. برای انجام این کار. موضوع بسته است به همین دلیل این موضوع به حق دفاع متهم لطمه می زند و او را بلاتکلیف نگه می دارد.

چنین فردی همیشه منتظر تصمیم برای آزادی خود است. البته این احتمال وجود دارد که قرارهای دیگر نیز منجر به سلب آزادی افراد شود، مثلا قرار وثیقه یا قرار ضمان، در صورتی که فرد نتواند ضامن ارائه کند یا نتواند وثیقه را تودیع کند، می تواند منجر به محرومیت شود. از آزادی متهم

اما در این قرارها متهم می تواند با معرفی کفیل یا تودیع وثیقه آزاد شود یعنی با معرفی کفیل و تودیع وثیقه دلایل آزادی خود را ارائه کند. اما در قرار بازداشت موقت متهم هیچ نقشی در بازداشت وی ندارد و تنها این قاضی باید در مورد آزادی وی تصمیم گیری کند.